معمولاهمه پدر بزرگ ها و مادربزرگ ها به نوعی از ضعف و ناتوانی پاهایشان شکایتدارند و بیشتر آنها از یک وسیله کمکی برای حرکت و راه رفتن استفاده میکنند. با افزایش سن و ورود به دوران سالمندی، خیلی از ناتوانی ها و مشکلاتحرکتی افزایش می یابد.ابزارهاییمانند عصا، چوب های زیر بغل و واکر، به عنوان وسایل کمکی برای حمایت ازبیمار، بهبود تعادل و افزایش فعالیت و استقلال به کار می روند، اما بیشترسالمندان شیوه درست استفاده از آنها را نمی دانند، بهتر است بگوییم آنهایاد نگرفته اند چگونه از این وسایل استفاده کنند و حتی بیشتر این وسایل،اندازه و ارتفاع مناسبی ندارند. انتخاب وسیله مناسب، به قدرت، تحمل، تعادل،عملکرد شناختی و اقتضای محیطی بیمار بستگی دارد.هدفاز استفاده از وسایل کمک حرکتی، افزایش سطح اتکا، بهبود تعادل و پایدارییا کاهش فشار وزن بدن از روی اندام های تحتانی است تا درد مفصل کاهش یابد.استفاده از وسایل کمک حرکتی باعث می شود اعتماد به نفس بیمار افزایش یابد وبتواند کارهای روزمره اش را خود انجام دهد. افزایش جریان خون و پیشگیری ازپوکی استخوان، از دیگر مزایای وسایل کمک حرکتی است.
1-عصاهای استاندارد: عصای استاندارد یا عصای صاف معمولا از چوب یا آلومینیومساخته می شود و ارزان قیمت و سبک است. عصای آلومینیومی امکان تنظیم ارتفاعهم دارد. عصای استاندارد در فردی که برای تحمل وزن به اندام فوقانی نیازندارد، می تواند به تعادل کمک کند.
عصاهایاستاندارد، معمولا دسته ای چتری دارند که به دلیل فشار روی کف دست، ممکناست خطر ابتلا به نشانگان مچ دست (سندرم تونل کارپال) را افزایش دهند
2-عصاهای خمیده: عصای خمیده وزن بیمار را در راستای عصا پخش می کند. این عصابرای بیمارانی مناسب است که گاهی نیاز دارند اندام فوقانی شان وزن را تحملکند؛ مانند افرادی که به دلیل درد ناشی از استئوآرتریت زانو یا لگن در راهرفتن مشکل دارند.
3-عصاهای چهارپایه: عصای چهارپایه سطح اتکای بیشتری دارد و امکان تحمل وزنبیشتر را فراهم می کند. هنگامی که بیمار به استفاده از دستان خود نیازدارد، می تواند به تنهایی روی زمین بایستد.
4-دسته های عصا: عصاهای استاندارد، معمولا دسته ای چتری دارند که به دلیلفشار روی کف دست، ممکن است خطر ابتلا به نشانگان مچ دست (سندرم تونلکارپال) را افزایش دهند، اما عصاهایی که دسته تفنگی شکل دارند، فشار کمتریروی کف دست وارد می کنند. بنابراین خطر نشانگان مچ دست را کاهش می دهد.
5-چوب های زیربغل: عصا های زیربغل برای افرادی مناسب هستند که برای تحمل وزنبه استفاده از بازوهای خود نیاز دارند. این عصاها می توانند 80 درصد وزنبدن و دو عصای زیربغل، صد درصد وزن بدن را حمایت کنند. البته عصای زیربغلبه مصرف انرژی و قدرت قابل توجه شانه و بازو نیاز دارد و برای افراد سالمندو لاغر مناسب نیست.
6-واکرها: واکرها برای افرادی مناسب هستند که ضعف اندام تحتانی یا تعادلضعیف دارند. این وسایل سطح اتکا را افزایش می دهند و باعث می شوند بیماروزن خود را بهتر تحمل کند، اما واکرها باعث ایجاد وضعیت نامناسب در پشت میشود و امکان چرخش بازو کاهش می یابد. استفاده از واکر نسبت به عصا به توجهبیشتری نیاز دارد و حرکت در پله ها هم با استفاده از واکر دشوارتر است.
7-واکر استاندارد: واکر استاندارد پایدارترین واکر است، ولی باعث کاهش سرعتراه رفتن می شود، زیرا بیمار برای برداشتن هر قدم، باید واکر را کاملا ازروی زمین بلند کند. استفاده از آن ممکن است در بیماران سالمند و نحیف مبتلابه کاهش قدرت قسمت فوقانی بدن، مشکل باشد.
8-واکر با چرخ جلو: واکر دارای چرخ جلو که به آن واکر دوچرخ نیز می گویند،کمتر از واکرهای استاندارد پایدار است ولی الگوی راه رفتن طبیعی تری فراهممی کند و برای بیمارانی که قادر به بلند کردن واکر استاندارد نیستند، مناسبتر است.
9-واکر چهارچرخ: واکرهای چهارچرخ برای بیمارانی که عملکرد بهتری دارند و برایتحمل وزن به واکر نیازی ندارند، مفید است. با اینکه به جلو راندن واکرچهارچرخ راحت تر است، اما این وسیله برای بیمارانی که مشکلات تعادلی قابلتوجه یا اختلال شناختی دارند، مناسب نیست، زیرا ممکن است به طور غیرمنتظرهبه جلو حرکت کند و باعث زمین خوردن شود. پیش از اینکه بیمار بنشیند، حتماباید ترمزها فعال باشند و واکر چهارچرخ در مقابل دیوار یا جسمی سفت قرارگرفته باشد.
اینوسیله به خصوص برای کسانی که لنگش، بیماری تنفسی، یا نارسایی احتقانی قلبدارند و به توقف حرکت یا نشستن جهت استراحت نیاز دارند، مناسب است.
بیشترافرادی که از عصا، واکر یا چوب زیربغل استفاده می کنند، شیوه صحیح استفادهاز آن را نمی دانند. اگر از وسایل کمک حرکتی به طور مناسب استفاده نشود،می تواند باعث بروز مشکلاتی مانند از بین رفتن هماهنگی اعضا و حتی افتادن وآسیب شوند، بنابراین هنگام استفاده از آنها حتما باید آموزش های لازم بهبیمار و سالمند داده شود. فشار مکرری که با وسایل کمک حرکتی روی مفاصلاندام فوقانی ایجاد می شود می تواند باعث آسیب دیدگی تاندون ها،استئوآرتریت و نشانگان مچ دست شود.عصارا باید در دست مقابل زانو، ران یا پای دردناک یا ضعیف بگیرید و زمانی کهپای درگیر خود را حرکت می دهید، عصا را هم همزمان با آن پا به جلو هدایتکنید.
عصابه توزیع مناسب وزن در شرایطی که اندام تحتانی ضعیف یا دردناک است، کمک میکند و با افزایش سطح اتکای بدن باعث ایجاد تعادل و احساس پایداری می شود.چوبهای زیربغل برای افرادی مناسب هستند که برای حفظ تعادل و تحمل وزن خود وافزایش نیروی محرکه به استفاده از بازوهای خود هم نیاز دارند، اما واکرهابرای افرادی که ضعف اندام تحتانی یا تعادل ضعیف دارند، مناسب تر است و باافزایش سطح اتکای بیمار و حمایت از وزن وی، حرکت بهتر بیمار را تسهیل میکنند.
واکرها درمقایسه با عصاها به توجه بیشتری نیاز دارند و استفاده از پله با آنهادشوار است. ارتفاع دسته عصا یا واکر باید هنگامی که بیمار ایستاده وبازوهایش به راحتی در کنار بدن قرارگرفته اند تا چین مچ دست باشد. عصا بایددر سمت مقابل اندام تحتانی ضعیف یا دردناک گرفته شود و همزمان با پایمقابل حرکت کند. پزشکان باید مرتب وسایل کمک حرکتی بیمار را ارزیابی کنندتا از ارتفاع، تناسب و نگهداری صحیح آن مطمئن شوند و به بیمار در مورد نحوهدرست استفاده از وسیله مشاوره دهند.
اگردر یک طرف بدن خود احساس درد یا ضعف می کنید، طوری که باعث اشکال در راهرفتن یا تعادلتان می شود، استفاده از عصا ممکن است کمک کننده باشد. اگرتعادلتان ضعیف است یا احساس می کنید پاهایتان ناپایدار است، واکر می تواندهنگام راه رفتن باعث حمایت بیشتر شما شود. اینکه کدام نوع عصا یا واکر برایشما بهتر است، به چند موضوع بستگی دارد؛ قدرت بدنی، آمادگی جسمانی وتعادل. بهتر است خودتان این وسایل را انتخاب نکنید و با مشورت پزشک، اینکار را انجام دهید. اندازه عصا یا واکر باید طوری باشد که وقتی ایستاده ایدو بازوهایتان در حالت آرام کنارتان است، در سطح مچ دستتان باشد. حتی میتوانید از پزشک بخواهید که آن را تنظیم کند.
عصارا باید در دست مقابل زانو، ران یا پای دردناک یا ضعیف بگیرید و زمانی کهپای درگیر خود را حرکت می دهید، عصا را هم همزمان با آن پا به جلو هدایتکنید.وقتی ازپله بالا می روید، پای سالم باید ابتدا بالا رود و به دنبال آن، پای درگیر وعصا را بالا ببرید. هنگام پایین آمدن از پله، باید برعکس این کار را انجامدهید؛ ابتدا باید پای درگیر و عصا و بعد پای سالم پایین بیایند.هنگاماستفاده از واکر هر دو پا باید بین پشت پایه ها یا چرخ های واکر قرارگیرد.سعی کنید راست بایستید بدون اینکه به جلو یا به پهلو ها خم شوید. هنگامچرخیدن به اطراف، کمی صبر و واکر را از زمین بلند نکنید.از پزشک بخواهید هنگام راه رفتن با عصا و واکر شما را ببیند تا مطمئن شوید درست از آنها استفاده می کنید.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
نظرت در مورد این محصول چیه؟
برای ثبت نظر، فرم زیر را تکمیل کنید. اگر این محصول را قبلا خریده باشید، نظر شما به عنوان خریدار ثبت خواهد شد.