دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت که ICD نیز نامیده میشود، یک دستگاه کوچک باتریدار است که در قفسه سینه قرار میگیرد. این دستگاه ضربان قلب نامنظم که آریتمی نامیده میشود را تشخیص داده و متوقف میکند.
دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت چیست؟
دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت ((ICD دستگاهی است که طی عمل جراحی در قفسه سینه قرار می گیرد و به طور مداوم ضربان قلب را بررسی میکند. در صورت نیاز، شوک الکتریکی وارد میکند تا ضربان قلب منظم را بازیابی کند. اگر ضربان قلب شما به طور خطرناکی سریع (تاکیکاردی بطنی یا فیبریلاسیون بطنی) است، احتمالاً به ICD نیاز داشته باشید.
همچنین اگر در معرض خطر بالای ضربان قلب نامنظم هستید که معمولاً به دلیل ضعف عضله قلب می باشد، احتمال دارد به شما ICD توصیه شود. دفیبریلاتور قلبی، با ضربانساز قلب یکسان نیست. ضربانساز قلب دستگاهی است که برای جلوگیری از خطر ضربان قلب آهسته استفاده میشود.
انواع دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت
ICD سنتی: در قفسه سینه قرار میگیرد و با سیمهایی به نام لید به قلب متصل میشود.
ICD زیر جلدی: این نوع که S-ICD نیز نامیده میشود، در زیر پوست در کنار قفسه سینه، زیر بغل قرار میگیرد. این دستگاه به یک حسگر به نام الکترود متصل است. حسگر در امتداد استخوان سینه حرکت میکند S-ICD .بزرگتر از ICD سنتی است و با قلب تماس پیدا نمیکند.
نحوه عملکرد دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت
دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت به طور مداوم ضربان قلب نامنظم را بررسی میکند و فوراً سعی در اصلاح آن دارد. این دستگاه در مواقعی که ناگهان تمام فعالیتهای قلب از بین میرود (وضعیتی که ایست قلبی نامیده میشود) کمک میکند.
دستگاه دفیبریلاتور قلبی (ICD) درمان اصلی برای هر فردی است که از ایست قلبی جان سالم به در برده است. این دستگاهها به طور فزایندهای در افرادی که در معرض خطر بالای ایست قلبی ناگهانی هستند، استفاده میشوند. ICD خطر مرگ ناگهانی ناشی از ایست قلبی را بیش از دارو، به تنهایی کاهش میدهد.
اگر علائم ضربان قلب نامنظم به نام تاکیکاردی بطنی پایدار دارید که غش کردن یکی از علائم آن است، به احتمال زیاد پزشک قلب به شماICD را توصیه کند. همچنین اگر سابقه بیماری عروق کرونر، حمله قلبی، بزرگ شدن عضله قلب و یا یک بیماری ژنتیکی قلب که خطر ضربان قلب سریع و خطرناک را افزایش میدهد، مانند برخی از انواع سندرم QT طولانی دارید احتمالاً پزشک شماICD را توصیه کند.

خطرات دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت
خطرات احتمالی دفیبریلاتورهای قلبی قابل کاشت یا جراحی ICD می تواند شامل موارد زیر باشد:
- عفونت در محل کاشت
- تورم، خونریزی یا کبودی
- آسیب رگهای خونی ناشی از سیمهای ICD
- خونریزی در اطراف قلب که میتواند تهدید کننده زندگی باشد. (نشت خون از دریچه قلب که لید ICD در آن قرار دارد).
- کلاپس ریه
- حرکت دستگاه یا لیدها، که میتواند منجر به پارگی یا بریدگی در عضله قلب شود. این عارضه که سوراخ شدن قلب نامیده میشود، نادر است.
نحوه آمادهسازی برای کاشت دفیبریلاتور قلبی
قبل از انجامICD ، برخی آزمایشها برای بررسی سلامت قلب شما انجام میشود از جمله:
الکتروکاردیوگرام که ECG یا EKG نیز نامیده میشود: یک آزمایش سریع و بدون درد است که ضربان قلب را بررسی میکند. برچسب هایی به نام الکترود روی قفسه سینه و گاهی اوقات روی بازوها و پاها قرار میگیرند. سیمها، الکترودها را به رایانهای متصل میکنند که نتایج آزمایش را نمایش میدهد یا چاپ میکند. این آزمایش میتواند نشان دهد که آیا قلب خیلی سریع یا خیلی آهسته میزند.
اکوکاردیوگرام: این آزمایش تصویربرداری، از امواج صوتی برای ایجاد تصاویر متحرک از قلب استفاده میکند. این آزمایش، اندازه و ساختار قلب و نحوه جریان خون در قلب را نشان میدهد.
هولتر مانیتورینگ: مانیتور هولتر یک دستگاه کوچک و پوشیدنی است که ضربان قلب را ردیابی میکند. شما معمولاً آن را به مدت ۱ تا ۲ روز استفاده میکنید. مانیتور هولتر احتمال دارد که بتواند ضربان قلب نامنظمی را که نوار قلب نشان نداده است، تشخیص دهد. سیمهایی از حسگرهایی که به قفسه سینه میچسبند، به یک دستگاه ضبط باتریدار متصل میشوند. شما دستگاه را در جیب خود حمل میکنید یا آن را روی کمربند خود میبندید. هنگام استفاده از مانیتور، احتمالاً از شما خواسته شود فعالیتها و علائم خود را یادداشت کنید. پزشک شما احتمالاً یادداشتهای شما را با ضبطهای دستگاه مقایسه کند و سعی کند علت علائم شما را تشخیص دهد.
مانیتور رویداد: این دستگاه ECG قابل حمل برای استفاده تا ۳۰ روز یا تا زمانی که آریتمی یا علائم داشته باشید، در نظر گرفته شده است. معمولاً هنگام بروز علائم، دکمهای را فشار میدهید.
مطالعه الکتروفیزیولوژی، که به آن مطالعه EP نیز گفته میشود: این آزمایش معمولاً برای تأیید تشخیص ضربان قلب سریع انجام می شود. همچنین میتواند ناحیهای را در قلب که باعث ضربان قلب نامنظم میشود، پیدا کند. پزشک یک لوله انعطافپذیر به نام کاتتر را از طریق رگ خونی به قلب هدایت میکند. اغلب، بیش از یک کاتتر استفاده میشود. حسگرهای روی نوک هر کاتتر، سیگنالهای قلب را ثبت میکنند.
قبل از انجام عمل کاشت دفیبریلاتور قلبی
اگر قرار است دفیبریلاتور قلبی برایتان کار گذاشته شود، احتمالاً از شما خواسته میشود که چند ساعت قبل از عمل جراحی، چیزی نخورید و ننوشید. در مورد تمام داروهایی که مصرف میکنید به پزشک خود اطلاع دهید. همچنین بپرسید که آیا میتوانید قبل از عمل جراحی ICD آنها را مصرف کنید یا خیر. برنامهریزی کنید که فردی بعد از جراحی، شما را به خانه برساند. همچنین به فردی نیاز دارید که در دوران نقاهت به شما کمک کند.
نحوه جراحی کاشت دفیبریلاتور قلبی
یکی از اعضای تیم پزشکی شما، توسط یک رگ وریدی در ساعد یا دست شما، آرام بخش وارد میکند. گاهی اوقات هنگام قرار دادن ICD بیدار هستید یا ممکن است ترکیبی از داروها را دریافت کنید تا شما را در حالت خواب قرار دهد. به این حالت بیهوشی عمومی میگویند.
چندین برچسب به نام الکترود، روی سینه و گاهی اوقات روی پاهای شما قرار داده میشود. این برچسبها به دستگاهی متصل میشوند که ضربان قلب شما را در طول جراحی به طور مداوم بررسی میکند.
برای قرار دادن ICD سنتی، جراح برش کوچکی در پوست ناحیه قفسه سینه ایجاد میکند. یک یا چند سیم انعطافپذیر به نام لید به رگ خونی نزدیک ترقوه وارد میشوند. جراح سیمها را به سمت قلب هدایت میکند. یک سر هر سیم به قلب متصل میشود. سر دیگر آن به دستگاهی به نام مولد شوک متصل میشود. این دستگاه زیر پوست زیر ترقوه قرار میگیرد.
جراحی برای قرار دادن دفیبریلاتور قلبی در قفسه سینه معمولاً چند ساعت طول میکشد. پس از قرار دادن ICD در محل، جراح شما آن را آزمایش کرده و برای نیازهای خاص ریتم قلب شما، برنامهریزی میکند. ICD احتمال دارد نیاز به افزایش سرعت قلب و سپس شوک دادن به آن برای بازگرداندن ریتم منظم داشته باشد. بسته به مشکل دقیق ضربان قلب شما، ICD میتواند برای موارد زیر برنامهریزی شود:
ضربان قلب با انرژی کم: احتمال دارد وقتی ICD شما به تغییرات خفیف ضربان قلب شما پاسخ میدهد، چیزی احساس نکنید یا لرزش بدون دردی در قفسه سینه خود احساس نمایید.
شوک با انرژی بالاتر: برای مشکلات جدیتر ریتم قلب، ICD می تواند شوک با انرژی بالاتر ایجاد کند. این شوک میتواند دردناک باشد و شاید باعث شود احساس کنید که به قفسه سینه شما لگد زده شده است. درد معمولاً فقط یک ثانیه طول میکشد و پس از پایان شوک نباید ناراحتی وجود داشته باشد.
معمولاً فقط یک شوک برای بازگرداندن ضربان قلب منظم لازم است. برخی از افراد احتمال دارد که در طول یک دوره 24 ساعته، دو یا چند شوک داشته باشند. داشتن سه یا چند شوک در مدت زمان کوتاه، طوفان الکتریکی یا آریتمی نامیده میشود. اگر دچار طوفان الکتریکی شدید، باید به دنبال کمک پزشکی اورژانسی باشید. آن ها بررسی میکنند که آیا ICD شما به درستی کار میکند یا ضربان قلب نامنظمی دارید.
در صورت نیاز، میتوان دفیبریلاتور را دوباره برنامهریزی کرد تا دفعات شوک دریافتی شما کاهش یابد. همچنین احتمال دارد که برای کنترل ضربان قلب و کاهش خطر طوفان الکتریکی ICD به دارو نیاز باشد.

بعد از عمل کاشت دفیبریلاتور قلبی
معمولاً روز بعد از جراحی ICD به خانه خواهید رفت. محلی که دفیبریلاتور قلبی در آن قرار میگیرد، احتمالاً برای چند روز یا چند هفته متورم و حساس باشد. احتمال دارد که پزشک برای شما داروی مسکن تجویز کند. به هیچ عنوان آسپرین و ایبوپروفن مصرف نکنید زیرا آنها می توانند خطر خونریزی را افزایش دهند.
حدود هشت هفته پس از قرار دادن ICD، هیچ حرکت ناگهانی که دست چپ شما را بالاتر از شانهتان ببرد، انجام ندهید. تا زمانی که ناحیه بهبود نیافته است، نباید سیمهای دستگاه حرکت کنند. بسته به نوع ICD دریافتی، شاید لازم باشد رانندگی خود را محدود نمایید. پزشک شما دستورالعملهایی در مورد زمان ایمن برای بازگشت به رانندگی و سایر فعالیتهای روزانه به شما میدهد.
تداخل سیگنالهای الکتریکی از سایر دستگاهها با دفیبریلاتور قلبی
مشکلات ICD به دلیل سیگنالهای الکتریکی از سایر دستگاهها نادر است. با این حال، مراقب موارد زیر باشید:
دستگاههای تلفن همراه: در صورت داشتن دفیبریلاتور قلبی، صحبت کردن با تلفن همراه بیخطر است. اما هنگام روشن بودن تلفن، آن را در فاصله کمتر از 15 سانتیمتری از محل ICD قرار ندهید. اگرچه بعید است، اما ICD میتواند سیگنال تلفن همراه را با ضربان قلب اشتباه بگیرد و ضربان قلب را کندتر کند. این می تواند باعث علائمی مانند خستگی ناگهانی شود.
سیستمهای امنیتی: پس از کاشت دفیبریلاتور قلبی، کارتی دریافت خواهید کرد که روی آن نوشته شده است که ICD دارید. کارت خود را به ماموران امنیتی فرودگاه نشان دهید زیرا ICD احتمال دارد آلارمهای امنیتی را به صدا درآورد.
فلزیابها: فلزیابهای دستی، مانند آنهایی که در بازرسیهای امنیتی فرودگاه استفاده میشوند، اغلب دارای آهنربایی هستند که میتواند با ICD تداخل داشته باشد. بیش از 30 ثانیه ناحیه بالای ICD را اسکن نکنید. در فرودگاه، میتوانید به جای آن درخواست جستجوی دستی کنید.
تجهیزات پزشکی: به همه اعضای پزشکی خود بگویید که ICD دارید. آزمایشهای تصویربرداری که از تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) استفاده میکنند، در صورت داشتن ICD احتمالاً توصیه نشوند. همچنین درمانهایی که از انرژی گرمایی استفاده میکنند (به نام فرسایش فرکانس رادیویی) نیز احتمالاً توصیه نشوند.
ژنراتورهای برق: حداقل 60 سانتی متر از تجهیزات جوشکاری، ترانسفورماتورهای ولتاژ بالا و … فاصله داشته باشید.
هدفون و شارژرهای بیسیم: هدفون احتمال دارد حاوی ماده مغناطیسی باشد که میتواند با ICD تداخل داشته باشد. هدفون و شارژرهای بیسیم را حداقل 15 سانتیمتر از ICD دور نگه دارید.
آهنربا: آهنربا احتمال دارد بر ICD تأثیر بگذارد، بنابراین بهتر است که آهنرباها را حداقل 15 سانتیمتر از محل ICD دور نگه دارید.
دستگاههایی که خطر کمی برای ICD دارند یا اصلاً خطری ندارند شامل مایکروویو، تلویزیون، کنترل از راه دور، رادیوهای AM/FM، توستر، پتوی برقی، ریشتراش برقی، دریل برقی، رایانه، اسکنر، چاپگر و دستگاههای GPS هستند.
نتایج دریافت دفیبریلاتور قلبی
پس از دریافت دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت، برای بررسی قلب و دستگاه خود به معاینات منظم پزشکی نیاز دارید. باتری لیتیومی موجود در ICD میتواند 5 تا 7 سال دوام بیاورد. باتری معمولاً در طول ویزیتهای منظم پزشکی که باید تقریباً هر شش ماه یکبار انجام شود، بررسی میشود. وقتی باتری تقریباً خالی میشود، با یک ژنراتور جدید جایگزین میشود. این شامل یک جراحی جزئی میشود و معمولاً همان روز به خانه میروید.
نکات پایانی
دفیبریلاتور قلبی قابل کاشت برای تنظیم آریتمی، در بدن قرار داده می شود. اگر از ICD خود شوک دریافت کردید، به پزشک خود اطلاع دهید. این شوکها شاید شما را نگران کنند، اما به این معنی است که دفیبریلاتور در حال درمان ریتم قلب و محافظت از شما در برابر مرگ ناگهانی است. خاموش کردن دستگاه میتواند از شوکهای ناخواسته و رنج بیمورد جلوگیری کند. بنابراین با پزشک خود در مورد خواستههایتان صحبت کنید.
منبع:
implantable cardioverter defibrillators











ارسال نقد و بررسی