مکمل تقویت قوای جنسی

قرص ویزارسین چیست و مصرف آن چه عوارضی دارد؟

ویزارسین

ویزارسین نام تجاری داروی سیلدنافیل است که معمولاً برای درمان اختلال نعوظ (ED) در مردان استفاده می شود. سیلدنافیل متعلق به دسته ای از داروها به نام مهارکننده های فسفودی استراز نوع 5 (PDE5) است. این کار با افزایش جریان خون به آلت تناسلی مرد را قادر می سازد تا نعوظ را در حین تحریک جنسی حفظ کند.

هنگامی که مردی از نظر جنسی تحریک می شود، سیترات سیلدنافیل با شل کردن رگ های خونی آلت تناسلی، باعث افزایش جریان خون به بافت های نعوظ می شود. این جریان خون افزایش یافته به دستیابی و حفظ نعوظ در طول فعالیت جنسی کمک می کند.

مهم است که توجه داشته باشید که ویزارسین یا سیلدنافیل سیترات باید تحت راهنمایی یک متخصص استفاده شود. آنها دوز مناسب را تعیین می کنند و دستورالعمل هایی را در مورد نحوه استفاده ایمن و مؤثر از دارو ارائه می دهند.

مانند هر دارویی، ممکن است عوارض جانبی در ارتباط با استفاده از Vizarsin وجود داشته باشد. عوارض جانبی شایع شامل سردرد، سرگیجه، گرگرفتگی، سوء هاضمه و احتقان بینی می باشند. عوارض جانبی جدی نادر است اما می تواند شامل نعوظ طولانی یا دردناک (پریاپیسم) یا کاهش دید یا شنوایی ناگهانی باشد.

ویزارسین

دوزهای توصیه شده برای ویزارسین چیست؟

دوز توصیه شده ویزارسین (سیلدنافیل سیترات) بسته به عوامل فردی و شرایط خاص تحت درمان می تواند متفاوت باشد. پیروی از دستورالعمل های ارائه شده توسط متخصص یا پزشک و دستورالعمل های دوز روی برچسب دارو بسیار مهم است.

برای درمان اختلال نعوظ (ED)، دوز شروع معمولی Vizarsin 50 میلی گرم خوراکی در صورت نیاز، تقریباً 1 ساعت قبل از فعالیت جنسی است. دوز را می توان بر اساس پاسخ فردی و تحمل آن تنظیم کرد. حداکثر دوز توصیه شده 100 میلی گرم در روز است.

شایان ذکر است که Vizarsin نباید بیش از یک بار در یک دوره 24 ساعته مصرف شود و نباید همراه با سایر داروهای حاوی نیترات استفاده شود، زیرا می تواند منجر به کاهش خطرناک فشار خون شود.

توصیه های دوز برای افراد با شرایط پزشکی خاص یا کسانی که داروهای خاصی مصرف می کنند متفاوت است. مهم است که با یک متخصص برای تعیین دوز مناسب برای وضعیت خاص خود مشورت کنید.

آیا ویزارسین را می توان با غذا مصرف کرد یا باید با معده خالی مصرف شود؟

ویزارسین (سیلدنافیل سیترات) را می توان با یا بدون غذا مصرف کرد. با این حال، شایان ذکر است که مصرف دارو با یک وعده غذایی پرچرب ممکن است شروع اثرات آن را به تاخیر بیندازد. این به این دلیل است که یک وعده غذایی پرچرب می تواند جذب دارو را در جریان خون کند کند.

اگر مصرف ویزارسین را با غذا انتخاب می کنید، به طور کلی توصیه می شود قبل از مصرف دارو از مصرف یک وعده غذایی پرچرب پرهیز کنید، زیرا اثربخشی آن را کاهش دهد یا شروع اثر آن را به تاخیر می اندازد. اگر قصد دارید در همان زمان ویزارسین مصرف کنید، معمولاً یک وعده غذایی سبک یا یک وعده غذایی کم چرب مناسب تر است.

ویزارسین از چه زمانی شروع به کار می کند؟

ویزارسین (سیلدنافیل سیترات) معمولاً در عرض 30 دقیقه تا 1 ساعت پس از مصرف خوراکی دارو شروع به کار می کند. با این حال، شروع اثر از فردی به فرد دیگر بر اساس عوامل فردی مانند متابولیسم، دوز، و اینکه آیا با غذا یا بدون غذا مصرف شده است، متفاوت است.

توجه به این نکته مهم است که Vizarsin در پاسخ به تحریک جنسی عمل می کند. این به شل شدن رگ های خونی آلت تناسلی کمک می کند، به افزایش جریان خون و تسهیل نعوظ کمک می کند. بنابراین تحریک و تحریک جنسی برای مؤثر بودن ویزارسین ضروری است.

مدت زمان اثرات ویزارسین می تواند متفاوت باشد، اما به طور کلی مشخص است که حدود 4 تا 6 ساعت در بدن فعال باقی می ماند. در این مدت، افراد هنگام تحریک جنسی، نعوظ را راحت‌تر به دست می آورند و حفظ می کنند.

عوارض جانبی رایج مصرف ویزارسین چیست؟

عوارض جانبی رایج مصرف ویزارسین (سیلدنافیل سیترات) ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سردرد: این یکی از شایع ترین عوارض جانبی گزارش شده است. معمولاً شدت آن خفیف تا متوسط است.
  • برافروختگی (قرمزی یا گرمی در صورت، گردن یا قفسه سینه): این به دلیل افزایش جریان خون در نتیجه مصرف دارو رخ می دهد.
  • سوء هاضمه یا ناراحتی معده: این می تواند به صورت ناراحتی معده، رفلاکس اسید یا احساس نفخ ظاهر شود.
  • احتقان بینی: برخی افراد ممکن است دچار گرفتگی یا آبریزش بینی شوند.
  • سرگیجه یا سبکی سر: این حالت ممکن است به خصوص در هنگام بلند شدن از حالت نشسته یا دراز کشیدن رخ دهد.
  • تغییرات بینایی: برخی از افراد ممکن است تغییرات موقتی را در بینایی تجربه کنند، مانند تاری دید، حساسیت به نور، یا رنگ سبز آبی. این اثرات معمولاً خفیف و گذرا هستند.

توجه به این نکته ضروری است که همه افراد این عوارض جانبی را تجربه نمی کنند و شدت عوارض جانبی می تواند از فردی به فرد دیگر متفاوت باشد. اکثر این عوارض جانبی موقتی هستند و با خروج دارو از سیستم فروکش می کنند.

اگر عوارض جانبی شدید یا مداوم را تجربه کردید، یا در مورد علائمی که تجربه می کنید نگرانی دارید، توصیه می شود به دنبال مراقبت های پزشکی باشید. علاوه بر این، مهم است که از علائم یک واکنش آلرژیک آگاه باشید و آن را گزارش کنید، مانند بثورات پوستی، خارش، تورم، سرگیجه شدید یا مشکل در تنفس، که عوارض جانبی نادر اما جدی هستند که نیاز به مراقبت فوری پزشکی دارند.

آیا Vizarsin می تواند با داروها یا مواد دیگر تداخل داشته باشد؟

ویزارسین (سیلدنافیل سیترات) می تواند با داروها و مواد خاصی تداخل داشته باشد. مهم است که پزشک خود را در مورد تمام داروها، مکمل ها و موادی که مصرف می کنید یا قصد مصرف آنها را دارید اطلاع دهید، زیرا آنها می توانند با ویزارسین تداخل داشته باشند و بر اثربخشی آن تأثیر بگذارند یا خطر عوارض جانبی را افزایش دهند.

در اینجا چند نمونه از داروها و موادی که ممکن است با ویزارسین تداخل داشته باشند آورده شده است:

نیترات ها: مصرف ویزارسین با نیترات ها مانند نیتروگلیسیرین یا ایزوسورباید مونونیترات می تواند باعث افت شدید فشار خون شود. از این ترکیب باید به شدت اجتناب شود، زیرا می تواند منجر به یک وضعیت تهدید کننده زندگی شود.

آلفا بلوکرها: ترکیب ویزارسین با آلفا بلوکرهای مورد استفاده برای درمان فشار خون بالا یا مشکلات پروستات می تواند منجر به کاهش فشار خون شود. این ترکیب باید با احتیاط و تحت نظارت پزشکی استفاده شود.

سایر داروهای اختلال نعوظ: مصرف ویزارسین همراه با سایر داروهای اختلال نعوظ مانند تادالافیل یا واردنافیل می تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد و باید از مصرف آن خودداری شود.

برخی از آنتی بیوتیک ها: برخی از آنتی بیوتیک ها مانند اریترومایسین یا کلاریترومایسین می توانند غلظت ویزارسین را در خون افزایش دهند و به طور بالقوه منجر به افزایش خطر عوارض جانبی شوند.

مهارکننده‌های پروتئاز HIV: داروهای خاصی که برای درمان HIV استفاده می‌شوند، مانند ریتوناویر یا ساکویناویر، می‌توانند با متابولیسم ویزارسین تداخل کنند و منجر به افزایش سطح دارو در خون شوند. این می تواند خطر عوارض جانبی را افزایش دهد.

آب گریپ فروت: مصرف آب گریپ فروت در حین مصرف ویزارسین می تواند از تجزیه دارو در بدن جلوگیری کند و غلظت آن در خون و خطر عوارض جانبی را افزایش دهد. به طور کلی توصیه می شود هنگام استفاده از ویزارسین از آب گریپ فروت اجتناب کنید.

این فهرست جامعی نیست و ممکن است داروها یا مواد دیگری نیز وجود داشته باشند که می توانند با ویزارسین تداخل داشته باشند.

موارد احتیاط در مصرف ویزارسین

اگر شما به یکی از موارد زیر مبتلا هستید باید برای مصرف این دارو حتما با پزشک خود مشورت نمایید:

  1. تا به حال به سیلدنافیل یا هر داروی دیگری واکنش آلرژیک داشته اید.
  2. در حال مصرف داروهایی به نام نیترات برای درد قفسه سینه (آنژین صدری) هستید.
  3. یک مشکل جدی قلبی یا کبدی دارید.
  4. اخیراً سکته مغزی، حمله قلبی یا مشکل قلبی داشته اید. پزشک شما باید به دقت بررسی کند که آیا قلب شما می تواند فشار اضافی رابطه جنسی را تحمل کند یا خیر.
  5. فشار خون شما پایین است.
  6. یک بیماری نادر ارثی چشم مانند رتینیت پیگمانتوزا دارید.
  7. کم خونی داسی شکل (ناهنجاری گلبول های قرمز خون)، لوسمی (سرطان سلول های خونی) یا مولتیپل میلوما (سرطان مغز استخوان) دارید.
  8. به بدشکلی آلت تناسلی یا بیماری پیرونی (آلت تناسلی خمیده) مبتلا هستید.
  9. زخم معده دارید.
  10. یک مشکل خونریزی مانند هموفیلی دارید.

نکات پایانی

اگر مشکلات نعوظ دارید، ویزارسین با افزایش موقت جریان خون به آلت تناسلی شما در هنگام تحریک جنسی عمل می کند. مصرف به تنهایی این دارو باعث نعوظ نمی شود و شما باید از نظر جنسی برانگیخته باشید تا عمل کند. معمولا 30 تا 60 دقیقه طول می کشد تا برای اختلال نعوظ عمل کند. می توانید آن را حدود 4 ساعت قبل از اینکه بخواهید رابطه جنسی داشته باشید مصرف نمایید.

در نهایت، بهتر است ضمن مطالعه مجله سلامت داروخانه آنلاین، دستورالعمل‌های خاص ارائه شده توسط متخصص یا دستورالعمل‌های روی برچسب دارو را دنبال کنید. آنها دقیق ترین اطلاعات را در مورد نحوه مصرف ویزارسین در اختیار شما قرار می دهند.

محصولات جنسی
سرکار خانم نغمه امیری کارشناس و درمانگر اختلالات جنسی و مشاور مجرب در حوزه مسائل زناشویی هستند که در زمینه استفاده از مکمل های تقویت قوای جنسی و باروری خانم ها و آقایان بسیار باسابقه می باشند.شما میتوانید برای دریافت مشاوره در زمینه همه موضوعات جنسی با پشتیبانی سایت داروخانه آنلاین تماس بگیرید.