داروی پراموکسین برای تسکین موقت خارش و درد ناشی از تحریکات جزئی پوست مانند سوختگی،بریدگی،خراش های جزئی، آفتاب سوختگی، اگزما، نیش حشرات، زخم های سرد یا بثورات ناشی از گیاهان سمی استفاده می شود. برخی از محصولات حاوی پراموکسین نیز برای تسکین موقت خارش و ناراحتی ناشی از هموروئید و برخی دیگر از مشکلات ناحیه تناسلی مقعدی (مانند شقاق مقعد، خارش اطراف واژن،رکتوم) استفاده میشوند.
پراموکسین چیست؟
پراموکسین متعلق به دسته ای از داروهایی بوده که به عنوان بی حس کننده های موضعی شناخته می شوند. این کار با بی حس کردن پوست باعث جلوگیری از احساس درد و خارش می شود. پراموکسین همچنین ممکن است حاوی مواد دیگری از جمله محافظ پوست (مانند کالامین، استات روی، اکسید روی) باشد. این دارو در دسته ای از داروها به نام بی حس کننده های موضعی قرار دارد. با متوقف کردن اعصاب از ارسال سیگنال های درد کار می کند.
نحوه ی عملکرد پراموکسین
پراموکسین یک داروی بیحسکننده موضعی بوده که در درمان درد، خارش و سوزش ناشی از تحریکات جزئی پوست و همچنین در برخی شرایط مانند هموروئید استفاده میشود. عملکرد پراموکسین به این صورت است که سیگنالهای درد و خارش را در اعصاب پوست مسدود میکند و از این طریق به کاهش درد و ناراحتی کمک میکند. پراموکسین با مسدود کردن گیرندههای عصبی، از انتقال سیگنالهای درد و خارش جلوگیری میکند. اگرچه پراموکسین به طور مستقیم ضدالتهاب نیست، اما در ترکیب با داروهای دیگر مانند هیدروکورتیزون میتواند به کاهش التهاب کمک کند.
نحوه ی مصرف پراموکسین
این دارو به صورت ژل یا اسپری روی پوست استفاده می شود. پراموکسین همچنین به صورت کرم، فوم، لوسیون یا محلول (مایع) برای استفاده در ناحیه رکتوم عرضه می شود. راه حل به عنوان تعهدات فردی (دستمال مرطوب برای یک بار استفاده) ارائه می شود.
پراموکسین معمولا چندین بار در روز روی ناحیه آسیب دیده اعمال می شود. کرم یا ژل پراموکسین را می توان تا پنج بار در روز استفاده کرد، اسپری یا ژل را می توان 3 یا 4 بار در روز استفاده کرد. کرم، لوسیون و فوم هموروئیدی پراموکسین ممکن است پس از اجابت مزاج در صورت نیاز یا دستور استفاده شود.
دستورالعمل های روی این دارو یا برچسب نسخه خود را به دقت دنبال کنید و از پزشک یا داروساز خود بخواهید هر قسمتی را که متوجه نمی شوید توضیح دهد. از این دارو دقیقا طبق دستور پزشک استفاده کنید. کمتر یا بیشتر از آن استفاده نکنید یا بیشتر از آنچه در بسته بندی توضیح داده شده یا توسط پزشک تجویز شده است استفاده نکنید.
برای استفاده از کرم، ژل، اسپری یا لوسیون پراموکسین، مراحل زیر را دنبال کنید:
- دست هایتان را بشویید.
- ناحیه آسیب دیده را با صابون ملایم و آب گرم تمیز کنید. به طور کامل آبکشی کنید.
- ناحیه آسیب دیده را با یک پارچه یا دستمال تمیز و نرم خشک کنید.
- مقدار کمی از پراموکسین را در ناحیه آسیب دیده بمالید.
- دست ها را کاملا بشویید.
برای استفاده از پراموکسین، مراحل زیر را دنبال کنید:
- دست هایتان را بشویید.
- ناحیه آسیب دیده رکتوم را با صابون ملایم و آب گرم تمیز کنید. به طور کامل آبکشی کنید.
- به آرامی با ضربه زدن یا لکه زدن با یک پارچه یا دستمال تمیز و نرم خشک کنید.
- کیسه مهر و موم شده را باز کنید و پراموکسین را بردارید.
- با مالش، دارو را از محل قرارگیری به ناحیه آسیب دیده رکتوم اعمال کنید. در صورت نیاز، گره را تا کنید و تا 15 دقیقه در جای خود بگذارید.
- گرو را بردارید و دور از دسترس کودکان دور بیندازید.
- دست های خود را کاملا بشویید.
برای استفاده از فوم هموروئیدی پراموکسین مراحل زیر را دنبال کنید:
- دست هایتان را بشویید.
- ناحیه آسیب دیده را با صابون ملایم و آب گرم تمیز کنید. به طور کامل آبکشی کنید.
- به آرامی با ضربه زدن یا لکه زدن با یک پارچه یا دستمال تمیز و نرم خشک کنید.
- ظرف فوم را تکان دهید.
- مقدار کمی کف را روی یک دستمال تمیز بریزید و روی ناحیه آسیب دیده رکتوم بمالید.
- دست های خود را کاملا بشویید.
عوارض جانبی داروی پراموکسین
در مصرف این دارو ممکن است سوزش ایجاد شود. اگر هر یک از این اثرات ماندگار شد یا بدتر شد، فورا به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید.
اگر پزشک به شما توصیه کرده است که از پراموکسین استفاده کنید، به یاد داشته باشید که پزشک شما تشخیص داده که مزایای آن برای شما بیشتر از خطر عوارض جانبی است. بسیاری از افرادی که از این محصول استفاده می کنند عوارض جانبی جدی ندارند.
واکنش آلرژیک بسیار جدی به پراموکسین نادر است. با این حال، در صورت مشاهده علائم یک واکنش آلرژیک جدی، از جمله: بثورات پوستی، خارش، تورم (مخصوصاً در صورت،زبان،گلو)، سرگیجه شدید، مشکلات تنفسی، فورا به پزشک کمک کنید. این علائم لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی نیست. اگر متوجه اثرات دیگری شدید که در بالا ذکر نشده است، با پزشک یا داروساز خود تماس بگیرید.
برخی از عوارض جانبی ناشی از پراموکسین عبارت اند از:
- خونریزی در ناحیه آسیب دیده
- کهیر
بثورات پوستی - خارش شدید
- مشکل در تنفس یا بلع
- تورم صورت، گلو، زبان، لبها، چشمها، دستها، پاها، مچ پا یا پایین ساق پا
- گرفتگی صدا
250,000 تومان
هشدار مصرف داروی پراموکسین
- قبل از استفاده از این محصول، اگر به پراموکسین حساسیت دارید، به پزشک یا داروساز خود اطلاع دهید. یا به هر یک از مواد دیگر ذکر شده در بسته محصول، یا اگر آلرژی دیگری دارید. این محصول ممکن است حاوی مواد غیر فعالی باشد که می تواند باعث واکنش های آلرژیک یا مشکلات دیگر شود. برای جزئیات بیشتر با داروساز خود صحبت کنید.
- قبل از استفاده از این دارو، تاریخچه پزشکی خود را به پزشک یا داروساز خود بگویید، به ویژه در موارد: زخم های عمیق،باز، سوراخ، پوست شکسته،آسیب دیده،تاول، گزش حیوانات، سوختگی های جدی حتما به پزشک اطلاع بدید
- اگر از این محصول برای بواسیر استفاده می کنید و خونریزی از رکتوم رخ داد، مصرف آن را قطع کرده و سریعا با پزشک خود مشورت کنید.
- قبل از انجام عمل جراحی، در مورد تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای تجویزی، داروهای بدون نسخه و محصولات گیاهی) به پزشک یا دندانپزشک خود اطلاع دهید.
- در دوران بارداری، این دارو باید فقط در صورت نیاز مصرف شود. خطرات و فواید آن را با پزشک خود در میان بگذارید.
تداخلات دارویی پراموکسین
تداخلات دارویی ممکن است نحوه عملکرد داروهای شما را تغییر دهد یا خطر عوارض جانبی جدی را افزایش دهد. این عمل شامل تمام تداخلات دارویی ممکن نیست. فهرستی از تمام محصولاتی که استفاده می کنید (از جمله داروهای نسخه ای،غیر نسخه ای و محصولات گیاهی) را نگه دارید و آن را با پزشک و داروساز خود به اشتراک بگذارید. هیچ دارویی را بدون تأیید پزشک شروع نکنید، متوقف نکنید یا دوز آن را تغییر ندهید.
نحوه ی نگهداری پراموکسین
پراموکسین را در ظرفی که در آن آمده، محکم بسته و دور از دسترس کودکان نگهداری کنید. پراموکسین را در دمای اتاق و به دور از گرما و رطوبت اضافی (نه در حمام) نگهداری کنید. ظرف آئروسل، اسپری یا لوسیون پراموکسین را دور از آتش، شعله یا گرمای شدید نگه دارید. ظروف آئروسل پراموکسین را در زباله سوز دور نریزید.
داروهای غیر ضروری باید به روش های خاصی دور ریخته شوند تا اطمینان حاصل شود که حیوانات خانگی، کودکان و سایر افراد نمی توانند آنها را مصرف کنند. با این حال، نباید این دارو را داخل توالت بریزید. درعوض، بهترین راه برای دور انداختن داروهای خود از طریق برنامه پس گرفتن دارو است. با داروساز خود صحبت کنید یا با بخش زباله/بازیافت محلی خود تماس بگیرید تا در مورد برنامه های بازپس گیری در جامعه خود مطلع شوید.
مهم است که تمام داروها را از دید و دسترس کودکان دور نگه دارید، زیرا بسیاری از ظروف (مانند قرص های هفتگی و قطره های چشمی، کرم ها، چسب ها و استنشاق ها) در برابر کودک مقاوم نیستند و کودکان خردسال می توانند آنها را به راحتی باز کنند. برای محافظت از کودکان خردسال در برابر مسمومیت، همیشه درپوشهای ایمنی را قفل کنید و فورا دارو را در مکانی امن قرار دهید.
اگر دوزی از مصرف پراموکسین را فراموش کردیم چه کاری انجام دهیم؟
دوز فراموش شده را به محض یادآوری مصرف کنید. با این حال، اگر تقریباً زمان مصرف نوبت بعدی فرا رسیده است، دوز فراموش شده را رها کنید و برنامه دوز منظم خود را ادامه دهید. برای جبران دوز فراموش شده، دوز دوز مصرف نکنید.
چه کسانی مجاز به مصرف پراموکسین نیستند؟
اگر به پراموکسین حساسیت دارید، نباید از این دارو استفاده کنید. اگر به هر دارو یا هر داروی بیحسکننده دیگری حساسیت دارید، از پزشک یا داروساز بپرسید که آیا مصرف این دارو برای شما بیخطر است یا خیر. اگر باردار هستید یا در دوران شیردهی هستید، قبل از استفاده از این دارو با پزشک مشورت کنید.
نکات پایانی
پراموکسین برای تسکین موقت خارش و درد ناشی از تحریکات جزئی پوست مانند سوختگی،بریدگی،خراش های جزئی، آفتاب سوختگی، اگزما، نیش حشرات، زخم های سرد یا بثورات ناشی از پیچک سمی، بلوط سمی یا سماق سمی استفاده می شود. برخی از محصولات حاوی پراموکسین نیز برای تسکین موقت خارش و ناراحتی ناشی از هموروئید و برخی دیگر از مشکلات ناحیه تناسلی،مقعدی (مانند شقاق مقعد، خارش اطراف واژن/رکتوم) استفاده میشوند.
منبع: Pramoxine
