تنگی کانال نخاعی عارضه ای است که خطر آن با افزایش سن بالا می رود. این بیماری به باریک شدن فضای درون فقرات گفته می شود که باعث ایجاد فشار بر روی عصب هایی می شود که از مهره های ستون فقرات خارج می شوند. این بیماری باعث فشار روی عصب و ایجاد حس درد و بی حسی گردد و معمولا به قسمت های پایینی کمر، باسن و پاها کشیده می شود. برای درمان تنگی کانال نخاعی روش های متفاوتی وجود دارد که در ادامه با آنها آشنا خواهید شد.
تشخیص تنگی کانال نخاعی چگونه است؟
تشخیص تنگی کانال نخاعی می تواند کار سختی باشد زیرا عوارض این بیماری می تواند با بیماری های دیگری مشابهت داشته باشد. علائمی نظیر اختلال در انجام فعالیت های فیزیکی، احساس درد و ناراحتی هنگام راه رفتن و بی حسی، سوزن سوزن شدن، داغی یا سردی پاها همگی می توانند از علائم این بیماری باشند و باید پس از مشاهده آنها به پزشک مراجعه کرد.
پزشک برای تشخیص ابتدا سابقه پزشکی بیمار و علائم را بررسی می کند و سپس معاینه بالینی انجام می دهد. برای تشخیص دقیق تر شاید پزشک لازم ببیند عکس برداری انجام شود و سپس روش مناسب درمان تنگی کانال نخاعی پیشنهاد گردد.
درمان تنگی کانال نخاعی
اینکه پزشک چه روشی را برای درمان تنگی کانال نخاعی پیشنهاد می دهد به شدت بیماری و محل بروز آن بستگی دارد. در صورت خفیف بودن علائم پزشک درمان های خود مراقبتی را تجویز خواهد کرد و در صورت موفق نبودن و تشدید علائم درمان هایی نظیر فیزیوتراپی، دارو و جراحی می تواند کاربردی باشد.
روش های خانگی درمان تنگی کانال نخاعی
کمپرس گرم
یکی از بهترین راه ها برای التیام درد ناشی از ورم استخوان و مفصل، گرما می باشد. گرما جریان خون را افزایش می دهد و باعث آرام شدن ماهیچه ها و درد مفاصل می گرد. توجه داشته باشید از گرمای متعادل برای اینکار استفاده نمایید.
کمپرس سرد
در صورتی که گرما در تسکین درد موثر نباشد از یخ استفاده می شود. کمپرس سرد را 20 دقیقه روی محل قرار می دهند و بعد حدود 20 دقیقه آن را بر می دارند و دوباره تکرار می کنند.
ورزش
ورزش های خاصی در منزل برای تسکین درد پیشنهاد می شود و می تواند در کاهش و مدیریت درد نقش مهمی داشته باشد. ورزش باعث افزایش قدرت ماهیچه ها برای حمایت از ستون فقرات و بهبود انعطاف بدن و تعادل آن می شود.
بهبود حالت بدن
برای بهبود حالت بدن صاف ایستادن، نشستن بر روی صندلی هایی با پشتی مناسب و خوابیدن روی تشک سفت پیشنهاد می گردد. همچنین توصیه می شود برای بلند کردن اجسام سنگین به جای خم کردن کمر، زانو خم شود.
کاهش وزن
به دلیل اینکه اضافه وزن می تواند باعث فشار بیشتری به ستون فقرات گردد به کاهش وزن توصیه می شود.
درمان تنگی کانال نخاعی بدون جراحی
فیزیوتراپی
فیزیوتراپی روش مناسبی است که می تواند در بهبود سلامت کمر موثر و یکی از درمان های موثر تنگی کانال نخاعی باشد. فیزیوتراپی باعث افزایش قدرت، تعادل، انعطاف و ثبات ستون فقرات می شود، همچنین با قدرتمند کردن ماهیچه های شکم و کمر، مقاومت ستون فقرات را افزایش می دهد. فیزیوتراپ ها نحوه درست راه رفتن را برای باز شدن ستون فقرات به شما آموزش می دهند تا فشار وارده بر اعصاب کاهش یابد.
داروهای خوراکی
استفاده از داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی مانند آسپرین، استامینوفن و ایبوپروفن می تواند به کاهش التهاب و درد کمک رساند. گاهی نیز پزشک داروهای بدون اثر مسکن مانند داروهای ضدتشنجی مانند داروهای ضد افسردگی یا گابانتین تجویز می نماید. داروهایی دیگری نیز فراخور نیاز می توانند موثر باشند.
تزریق استروئید
تزریق استروئیدها در نزدیکی ستون فقرات (نزدیک مکانی که ریشه اعصاب تحت فشارند) می تواند به عنوان درمان تنگی کانال نخاعی به کار رود و درد و التهاب را کاهش دهد.
فشار برداری
به این کار فشار برداری کمری زیرپوستی هدایت شده با تصویربرداری نیز می گویند و برای درمان تنگی کانال نخاعی ناشی از ضخیم شدن یک رباط خاص استفاده می شود.
درمان تنگی کانال نخاعی با جراحی
روش های جراحی به چند طریق انجام می شوند:
استفاده از آندوسکوپ
این روش کم تهاجمی است و در موارد محدود انجام می شود.
لامینوتومی (Laminotomy)
بخش کوچکی از تیغه مهره که باعث فشار روی نخاع می شود در این روش برداشته می شود.
فورامینوتومی (Foraminotomy)
فورامن ناحیه ای از مهره می باشد که ریشه اعصاب از آن خارج می شوند. در این روش قسمتی از بافت یا استخوان این ناحیه برداشته می شود تا فضای کافی برای اعصاب ایجاد شود.
لامینکتومی (Laminectomy)
در این روش تیغه مهره یا لامینا را بر می دارند و یکی از مرسوم ترین روش ها است. ممکن است بعضی رباط ها و رشدهای غیرعادی استخوان نیز برداشته شوند.
لامینوپلاستی (Laminoplasty)
این روش مناسب مهره های گردنی است. بخشی از تیغه مهره گردنی در این روش برداشته می شود تا فضای کافی ایجاد شود.
جوش دادن مهره ها
درمان تنگی کانال نخاعی می تواند به شکل جوش دادن مهره ها انجام شود. در این روش دو مهره به صورت دائمی به یکدیگر وصل می شوند. در ابتدا یک لامینکتومی انجام می شود و استخوان برداشته شده طی این روش برای ایجاد اتصال بین دو مهره استفاده می گردد تا رشد استخوان جدید تحریک شود. با استفاده از سیم ها، پیچ ها، میله ها و قلاب ها مهره ها به هم متصل می شوند تا جوش بخورند. التیام این روش 6 تا 1 سال می تواند به طول بیانجامد.
مجله سلامت داروخانه آنلاین مطالعه مطالب زیر را به شما پیشنهاد می دهد :
- تنگی کانال نخاعی و علائم آن
- آسیب نخاعی کدام اندام های بدن را درگیر می کند؟
- آیا دیسک کمر قابل درمان است؟
